محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
568
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
محبت و اخلاص نسبت به اسلام است . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد : « هركس بر من درود فرستد و على و خاندانم را ذكر نكند ، از او پذيرفته نيست . » « 1 » ابن حجر در كتاب « الصواعق المحرقة » و ديگران از شافعى نقل كردهاند كه وى اين شعر را سرود : « اى اهلبيت پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله ، محبت شما تكليفى الهى است كه در قرآن ياد شده و در بزرگى شما همين بس كه هركس بر شما درود نفرستد نمازش پذيرفته نيست . » « 2 » ( و ولائج الاعتصام ) شناخت حقيقى اسلام - چه در اصول و چه در فروع - نزد اهلبيت است . ( بهم عاد الحقّ إلى نصابه ) اگر آنان سرپرستى جامعه را به عهده گيرند ، حق به هر حقدارى مىرسد . همچنين ممكن است منظور از حق در اينجا دين خداوند باشد كه اهلبيت عليهم السّلام آن را از سرچشمه اصلى آن برمىگيرند . معناى دوم به قرينه ادامه خطبه ، درستتر به نظر مىرسد . ( عقلوا الدّين عقل وعاية و رعاية ) آنان دين را به درستى شناخته و ديگران را به آن رهنمون ساختهاند . ( فإنّ رواة العلم كثير و رعاته قليل ) امروز نيز عالمان دروغين بسيار فراوانند كه برپايه دروغ و تزوير زندگى مىكنند .
--> ( 1 ) . سنن الدار قطنى : 136 ؛ مستدرك الوسائل : 5 / 15 ح 5256 . ( 2 ) . ديوان شافعى : 150 ؛ شرح الاخبار : 2 / 489 .